گیسوی بلندِ شب را شانه می‌زنم،

                                      تا سپیده

و با هزار زبان،

     هزار نامِ تو را می‌خوانم.

می‌دانم مهربان‌تر از آنی

                که بشنوی و ناشنیده بگیری

                                              من را

                                              در شبِ یلدا...